Blogs

wajong (3)

Wij zijn de samenleving

Een blaadje, een idee …. innovatie omdat het moet. Mijn rugzak met ervaring aangevuld met gesprekken. De uitwerking voor de participatiebibliotheek.
In een ander blog schreef ik het al. Ik heb een beperking. Een WAJONG – achtergrond. En dus krijg ik te maken met de participatie wet. Laten we wel wezen, de huidige wetgeving rond mensen met een beperking is oud en achterhaald. Het gaat uit van wat je niet kunt. En hoewel er aan de nieuwe participatie wet nog vele haken en ogen zitten, ben ik niet onverdeeld negatief.
Ik zie daarbij kansen voor de bibliotheek.
Even terug, sinds 2010 ben ik actief binnen de openbare bibliotheek. In het begin als (inval) informatiemedewerker op de bibliotheekvloer. Vragen beantwoorden over diverse onderwerpen meestal gerelateerd aan het uitlenen van boeken. Maar vaak genoeg verwees ik mensen door naar het internet en of andere (fysieke) bronnen. Mijn gedachte was niet dat alleen boeken deel uitmaakte van de collectie maar dat iedereen en alles in de samenleving behoorde tot de collectie van de informatiemedewerker.
En ook in mijn huidige functie is het essentieel om de samenleving als collectie te zien. Iedereen kan dienen als informatiebron voor de ander. Mijn rol is om die informatie samen te brengen, in de juiste context te plaatsen en weer verder te delen.
Dit gezegd hebbende denk ik dat het samenbrengen van informatie over de participatie wet en het participeren in de samenleving een taak is van de openbare bibliotheken in Nederland. Essentieel bij dit onderwerp is dat mensen met een beperking actief betrokken worden bij het proces. Ze zijn niet langer alleen de doelgroep maar ook actief deelnemer. Mensen met een beperking (met of zonder WAJONG) kunnen van elkaar leren.
De participatiebibliotheek is een plaats waar alle informatie, van belanghebbende binnen het vraagstuk, samen komt. Een punt in stad of dorp waarvan helder is dat daar alle informatie is te vinden over het onderwerp. Niemand hoeft dan nog van het kasje naar de muur worden gestuurd om bij allerlei instanties informatie op te vragen. Daarbij faciliteert de bibliotheek bijeenkomsten van mensen met een beperking onderling plus mensen die er vakmatig mee te maken hebben.
Voor de mensen van de verschillende kennisniveaus worden heldere informatie arrangementen samengesteld van waaruit een discussie of een kennisbeleving kan ontstaan.
In een participatiesamenleving is de juiste informatie (kennis) essentieel. De bibliotheek is bij het uitstek de partner die deze bal op kan pakken. De collectie van de bibliotheek bestaat al lang niet meer uit boeken het is de samenleving die de bibliotheek vormt.

Read more…

Meer vraag ik niet!

…. ooit op een dag werd ik wakker en had ik een chronische aandoening. Ik droeg het al sinds mijn geboorte bij mij maar dat wist ik tot op die dag niet. Een arts zonder communicatie skills vertelde mij wat ik onder de leden had. Althans in medische taal. Daarna verwees hij mij naar het internet.
Als je net iets hebt vernomen dat een impact op je leven gaat hebben en je gaat daarna zoeken in een oneindige berg informatie ga je weinig vinden. En hoewel internet voor mij geen onbekend fenomeen meer was bleek het niet meteen de juiste bron van informatie te zijn.

Er zijn mensen die denken dat ik blog vanuit een soort van woede. Ik zou kwaad zijn op van alles en nog wat. Maar is dat wel zo?
Een chronische aandoening kan hinderlijk zijn. Sommige mensen worden kwaad omdat het nu net hen moet overkomen. Ze blijven stil staan en weten zich geen raad meer met de rest van het leven. Ik blog niet omdat ik boos ben op wie dan ook. Maar omdat ik weet dat de samenleving een andere bibliotheek nodig heeft dan de boekenclub die ze zijn geworden. Want naast mijn familie/ vrienden en de medewerkers van Bureau MEE, is het een zooitje informatieprofessionals geweest waardoor ik op een gegeven moment weer door kon gaan met mijn leven.

Mijn verhaal is er een van vele. Het is vooral niet uniek. Het is wel een van de redenen dat ik er heilig van overtuigd ben dat bibliotheken weer moeten gaan over het stellen van vragen. Het vinden van antwoorden. Faciliteren en verbinden. Terug naar de middenstip van de samenleving. In wijken, dorpen en op het internet.

Donderdag 13 maart 2014. Van mijn werkgever mocht ik aanwezig zijn bij Bibliotheekplaza. Het feestje van Probiblio te Amsterdam. Met collega's praten over de toekomst.... maar eigenlijk zijn we het stadium van praten allang voorbij. Ik kan nu gaan vertellen over alle mooie toekomstscenario's van Richard Watson, de 3D Toekomst van Thomas Frey, de veranderingsprocessen van Microsoft en de businesszombies van Guidon Thys. Ik kan echter beter mijn mouwen op gaan stropen en verder gaan met alles waarmee ik bezig ben. Voortborduren op dat wat in mijn ogen niet zoveel met mijn werk te maken heeft is zonde van de tijd. Ik geloof het wel die toekomst van deze en genen. Ik geloof het wel dat gekakel in zalen zonder eens echt goed te luisteren naar de mensen voor wie we het doen. Ik geloof Diederik van Leeuwen wel die grof geld uitgeeft voor nu al mislukte diensten. Ik geloof het wel met die Agora types en de geld verslindende megaprojecten.

In mijn ogen hoeft het allemaal niet zo moeilijk te zijn. Het gaat om de gidsfunctie van de openbare bibliotheek. Mensen ondersteunen te kunnen genieten van het leven door ze te laten beschikken over de juiste kennis op het juiste moment. Zonder barrières en andere obstakels.
Het leven kent al genoeg barrières. Geef de openbare bibliotheek terug aan de samenleving, en laat ons weer zoektochten faciliteren naar antwoorden op vragen. Meer vraag ik niet!!

Bron foto:  http://hverkroost.blogspot.nl/

Read more…

WAJONG, Bibliotheek?

Ook in het jaar 2012 wil ik af en toe stil staan bij het wel en wee rond de WAJONG problematiek. De vraag is alleen staat dit blog dan niet op de verkeerde website? Het antwoord is Nee.

Het antwoord is nee omdat ik een bibliotheek medewerker ben met een WAJONG achtergrond. Het beeld van een gemiddeld persoon met WAJONG achtergrond is meestal dat die in het magazijn met een heftruck rond aan het rijden is om dozen te verplaatsen of ergens op een bedrijf licht administratief werk aan het doen is. Dit beeld is gecreëerd door spotjes van de rijksoverheid zonder er bij na te denken dat er ook nog een hele grote groep is die meer kan dan alleen maar domweg dozen verplaatsen.

Ik werk binnen een bibliotheek in het midden van het land als invalkracht informatie service medewerker. In 2010 ben ik aan deze betrekking gekomen door een oproep op bibliotheek2.0. Verscheidene keren per maand trek ik van ´s-Hertogenbosch naar de omgeving van Amersfoort om daar mijn vak uit te oefenen. Mijn voorbeeld is er een van vele. Mensen met een WAJONG achtergrond zijn te vinden op verscheidene werkvloeren. Het is een gemêleerd gezelschap van mensen die gewoon net als iedereen mee willen doen aan het dagelijks leven, en niet voor iets aangezien willen worden wat ze niet zijn. Maar juist voor wat ze kunnen.

Voor mij geldt in 2012 dat ik opzoek ben naar betrekking met meer structuur en minder reistijd. Als invalkracht is het immers maar afwachten wanneer ik ingezet mag worden, en ook het reizen vraagt meer energie van mij dan soms aanwezig is. Maar ik ben mijn huidige werkgever wel dankbaar voor de kansen die ik krijg.  Waar een wil is, is een weg. Hoewel ik graag binnen het bibliotheek en of informatie vak wil blijven kijk ik ook daarbuiten.

Op andere websites zal ik dit jaar af en toe mijn mening laten horen over de Wajong. Iedereen die kan werken moet natuurlijk ook de kans krijgen te kunnen werken, en daar zal ik mij altijd voor hard blijven maken. Daarbij is het aannemen van een persoon met een WAJONG achtergrond ook niet geheel ongunstig omdat daar allerlei mooie subsidieregelingen voor zijn, en je een medewerker krijgt die hart heeft voor de zaak.

Read more…

GO opleidingen

Nedap Librix