Blogs

flevoland (2)

WWW april 2017: boekpresentatie 11 mei

Koepelconvenant, Bibliotheekcharter, Stelselwet, Instapniveau, Donuts, Erwtensoep, Goudklompjes, Ontvlechting, Onttrekking: allemaal begrippen die te vinden zijn in mijn boek Twintig jaar bibliotheekvernieuwing. Het boek wordt ’s middags 11 mei gepresenteerd bij ProBiblio. Mijn motto is: “Na elke vernieuwing komt er weer nieuwe vernieuwing. Maar het is ook goed om af en toe terug te kijken. Dat kan met Twintig jaar bibliotheekvernieuwing.”

Op 11 mei worden exemplaren van het boek overhandigd aan Erik Jurgens, van 2004 t/m 2011 voorzitter van de Vereniging van Openbare Bibliotheken (VOB), en aan Tamar van Moolenbroek, teamleider Informatie bij de Bibliotheek Den Haag en lid van het Jonge Bibliothecarissen Netwerk. Zij zullen ingaan op twintig jaar bibliotheekvernieuwing.

Informatie plus aanmeldmogelijkheid, met het programma, zijn te vinden op de website van ProBiblio.

De inhoud van het boek is beschreven in Bibliotheekblad 1/2017 en in de WWW van februari 2017. Het boek is te bestellen door een mailtje te sturen aan mevrouw N.E. Brand, nellybrand49@gmail.com, onder vermelding van naam, adres en indien werkzaam in een bibliotheek of provinciale ondersteuningsinstelling ook de naam daarvan.
De prijs is tot 15 mei € 10 (voor snelle beslissers) en wordt voor bestellingen die daarna binnenkomen € 14. Prijzen zijn exclusief verzendkosten.

Markt van Bibliotheekinnovatie

Tussen 2001 en 2007 waren er zodanig veel organisatieadviesbureaus AAA t/m ZZZ betrokken bij de basisbibliotheekvoming, toen nog het voornaamste doel van de vernieuwing van de openbare bibliotheken, dat gesproken werd over “een markt van bibliotheekvernieuwing”.
Nu NBD Biblion in samenwerking met bureau The Alignment House (TAH) basisbibliotheken wil helpen met innovatie – wat dat ook precies wel of niet moge zijn – kan gerust gezegd worden dat de markt van bibliotheekvernieuwing overgaat in een “markt van bibliotheekinnovatie”.

Volgens artikel 16 van de Wet stelsel openbare bibliotheekvoorzieningen (Wsob) hebben de provinciale ondersteuningsinstellingen (POI’en) tot taak innovaties te ontwikkelen ten behoeve van de lokale bibliotheken, maar nergens staat dat deze taak het exclusieve domein van de POI’en moet zijn. Ook staat nergens in de Wsob, zoals ik in verband met een adviesrapport voor de provincie Groningen al in de WWW van juni 2016 signaleerde, dat provincies een POI in stand moeten houden. Om die reden kan de provincie Flevoland, als zij dat zou willen, niet-onwettig besluiten het Servicecentrum Flevolandse Bibliotheken (SFB) op te heffen en het provinciegeld, als ze dat nog beschikbaar zou willen stellen, via een innovatiefonds rechtstreeks op de Flevolandse bibliotheken in te zetten. De betrokken bibliotheken lijken er geen grote bezwaren tegen te hebben.

In juni 2016 besloten Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW), Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), Interprovinciaal Overleg (IPO), Samenwerkende POI’s Nederland (SPN), Vereniging van Openbare Bibliotheken (VOB) en Koninklijke Bibliotheek (KB) dat er een “actieagenda” bij de Gezamenlijke Innovatieagenda moet komen.

In januari 2017 kondigde onder andere de VNG aan dat de provincies en de POI’en de gemeenten en de lokale bibliotheken via bijeenkomsten per provincie betrekken bij het maken van actieagenda’s (meervoud). Ik woonde zo’n bijeenkomst bij, waarbij me opviel dat sommige gemeentelijke vertegenwoordigers niet wisten wat de KB betekent en wat een Innovatieagenda is. Dat schiet niet op zo. Was het de bedoeling van de Wsob bibliotheekinnovatie door de markt te laten overnemen?

Het bovenstaande is te lezen in de WWW van april 2017. Plus nog veel meer.

Read more…

WWW juni 2016: Stelselwet bron van frustratie

Volgens mr. drs. Alwien Bogaart van de DSP-groep biedt de Wet stelsel openbare bibliotheekvoorzieningen (Wsob) veel ruimte voor interpretatie, “wat niet snel leidt tot een situatie waarin apert duidelijk is dat een interpretatie zich niet correct verhoudt tot de wet.” En: “De wettelijke taken zijn op hoofdlijnen benoemd, definities ontbreken en de rolverdeling tussen de onderscheiden netwerkpartners (Koninklijke Bibliotheek, provinciale ondersteuningsinstellingen en lokale bibliotheken) is op voorhand niet steeds duidelijk. Normen met betrekking tot omvang en kwaliteit ontbreken.”
Hij zegt dit in een adviesrapport voor de provincie Groningen, die graag wil weten of haar interpretatie van de Stelselwet juist is. Die interpretatie zou een forse bezuiniging inhouden op de provinciale subsidie aan Biblionet Groningen en zij zou de Groninger gemeenten, bij gelijkblijvende dienstverlening, met veel hogere kosten opzadelen.

Graatmager
De heer Bogaart heeft gelijk en ik kan het nog sterker vertellen: de Wsob verplicht gemeenten niet een bibliotheek in stand te houden en een provincie niet een provinciale ondersteuningsinstelling (POI) overeind te houden. De wet is geen Bibliotheekwet maar slechts een stelselwetje. We hebben te maken met een graatmagere wet, een wet vol goede bedoelingen maar meer ook niet. De wet kent geen instandhoudingsverplichtingen en geen sancties, ik heb het meermalen geschreven. De Nederlandse politiek wilde daar niet voor kiezen. Daardoor kan ook een gemeente als Lopik rustig met Karmac in zee gaan. En met een piepklein beetje moeite ook nog aan het stelselwetje voldoen, want, zoals Bogaart terecht zegt, kwaliteitsnormen ontbreken.

Boodschap en boodschapper
Natuurlijk krijgen mensen als Bogaart en Theo Doreleijers van Karmac veel kritiek over zich heen vanuit het reguliere openbare bibliotheekwerk. Maar dat is: de boodschapper de schuld geven. Ik begrijp de boosheid, maar deze wet is, doordat mensen er steeds maar weer meer van verwachten dan er feitelijk inzit, nu eenmaal een bron van frustratie voor wie graag wettelijke bepalingen had willen zien voor goed openbaar bibliotheekwerk. In Haagse kringen – ministerie Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW), Koninklijke Bibliotheek (KB), Vereniging van Openbare Bibliotheken (VOB) - is het gebruikelijk te zeggen dat het beter is een wet te hebben, hoe mager dan ook, dan helemaal geen wet. Want als er helemaal geen wet zou zijn, zou het allemaal nog erger kunnen zijn. Het is mogelijk, maar bewijs is er niet voor. Juist nu er een wet bestaat, is het aanlokkelijk voor bezuinigende overheden om te kijken hoe ver ze kunnen gaan om er nog net aan te voldoen. En dat is héél ver. De wet gaat uit van drie harmonieus samenwerkende overheidslagen, maar dat is helaas vaak een fictie, zoals ook de beide HEC-rapporten over de Stichting Bibliotheek.nl (BNL) al lieten zien. Ook interessante lectuur voor de KB, die nu met dezelfde problemen te maken krijgt als destijds BNL en daar, blijkens af en toe wat stresserig gedrag op 19 mei tijdens de KB-OB-dag, nog een beetje aan moet wennen. Dat was met name het geval toen het ging om de eisen van uitgevers inzake de tariefstelling van bibliotheken als voorwaarde voor lenen van e-books bij de digitale bibliotheek. Daar maakt de KB de bibliotheken niet blij mee. Maar ook hier geldt: je kunt niet de boodschapper, in dit geval de KB, de schuld geven van het feit dat “de digitale bibliotheek” een rare bibliotheek is.

Draaideur-adviseurs
Ondertussen is de Stelselwet, net als jarenlang de er aan voorafgaande bibliotheekvernieuwing, een mooie bron van inkomsten voor de ABC- t/m XYZ-groep. In dit soort organisaties lopen ook draaideur-adviseurs rond, dat zijn mensen die dan weer eens gemeenten of provincies adviseren en dan weer eens bibliotheken of POI’en van hun inzichten voorzien.

Dit staat in de WWW van juni 2016. Ook veel nieuws daar.

Read more…

GO opleidingen

Nedap Librix