Blogs

De keerzijde van het kwartje.

Het toverwoord in de bibliotheeksector is vernieuwing. Echter de vernieuwing is vooral gebaseerd op overleven. In de overlevingsdrang gaan bibliotheken en gemeenten in zee met types die voortborduren op dat wat was.

De boekenbibliotheek zoals wij die kennen is een uitstervend geheel. Deze maakt in veel gevallen plaats voor een buurthuisachtige constructie waarbij het draait om het verblijf en beleving en niet meer zozeer om de inhoud. Bibliotheken worden een attractie voor inwoners en toerist, een soort van lege huls om te overleven. Het vreemde is ook dat de meeste stukjes in kranten blijven draaien om de boekenbibliotheek met een stukje extra om mensen te verleiden weer te komen. Zo kan men boeken komen lenen en een hapje komen eten. Of men kan onder het genot van een hapje een boek komen lezen. Of ga je liever een hapje eten om daarna over een boek te komen praten en het te lenen.
We bouwen bibliotheken om naar wat? Peperdure luchtkastelen gevuld met trappen en koks. En de bibliotheekarchitect wrijft in zijn handen omdat nog vele visieloze oenen staan te trappelen van ongeduld om de cosmetische veranderingen te omarmen. Geld kan je maar een keer uitgeven zo is mij geleerd. Het geld is dus op als de inhoud aan de beurt komt. Moet het rendement van een bibliotheek echt nog het aantal lenende klanten zijn? Of moet het  draaien om de manier hoe de bibliotheek de samenleving zou kunnen ondersteunen en of inspireren?
Echt rendement halen uit een bibliotheek kan door het als een informatiecentrum te gaan beschouwen. Informatie geleverd door de bibliotheek en door de samenleving, hand in hand. Met de bibliothecaris als content curator of als facilitator. Trotse bibliothecarissen (om maar eens een andere discussie er bij te pakken) zouden toch graag inhoudelijk bezig willen zijn met het vak. Mensen inspireren, aan zetten tot denken en ondersteunen in een leven lang leren. Trotse bibliothecarissen willen dit toch niet in een omgeving van gehaktballen en sappige steaks.
Natuurlijk het gebouw, de inhoud en de activiteiten samen maken een bibliotheek tot wat het is. Helaas is menig ambtenaar, wethouder en bibliotheekdirecteur nog steeds en alleen bezig met het decor. Inhoud is wegbezuinigd, de uitleenfabriek nieuw leven in geblazen en de bibliothecaris verworden tot een acteur zonder tekst. De keerzijde van het kwartje is dus dat te veel geld verdwijnt in een bodemloze put terwijl communicatie en informatieproblemen de hedendaagse samenleving tergen.
We moeten de bibliotheek inzetten om de samenleving te verrijken met kennis en  om participatie mogelijk te maken, daar hebben we geen trap of restaurant voor nodig. Een eerlijk gesprek, elkaar inspireren of groepen uit de samenleving helpen bij het vinden van de juiste lokale informatie daar zit brood in. Het zoeken van nieuwe impulsen is goed maar de bibliotheek moet zich niet willen verwijderen van wat het zou moeten zijn. Zet bibliotheken in bij maatschappelijke vraagstukken en laat de bibliothecaris weer informatieprofessional zijn. Die zich niet de les laat lezen door architecten, commerciële nitwitten en andere types die menen het allemaal beter te weten. Wees trots, wees bibliothecaris!!  

Email me when people comment –

You need to be a member of Open Bibliotheken to add comments!

Join Open Bibliotheken

GO opleidingen

Nedap Librix