MLP versus 100 talenten

[monique verweijmeren]

omdat ik de discussie tussen Rob Bruijnzeels en Conny Reingoudt wat lastig terug te vinden vind (niet als dicussie aangemeld maar spontaan ontstaan) plaats ik mijn bijdrage ook nog op mijn blog. Bij deze dus.

Ik heb er even over moeten nadenken, want ik zag twee mogelijke invalshoeken voor mijn reactie. Ik zou kunnen reageren als bibliothecaris die van dichtbij heeft gezien wat de plaatsing van een MLP teweeg brengt in een bibliotheek. Ik zou ook kunnen reageren als ouder van een dyslectisch kind. Ik heb daar op lopen broeden, maar uiteindelijk sluit het één het ander niet uit en dus bij deze een wellicht te persoonlijke reactie.

Ik vind niet dat we met het MLP en inspanningen op het gebied van laaggeletterdheid onze dyslectische klanten problematiseren. Ik zie het meer als erkennen van een bestaand obstakel (in geval van dyslectie) en het wegnemen van taboes (in geval van functioneel analfabetisme).

Mijn persoonlijke noot als voorbeeld: mijn jongste dochter heeft jaren geleefd met de gedachte dat ze dom was, omdat ze pas laat goed kon lezen en slecht kon spellen. Het was een zware strijd met de school, waar de leerkrachten slecht geïnformeerd en niet erg deskundig waren. Haar zelfvertrouwen had hier sterk onder te lijden, wat weer pestgedrag opwekte bij anderen. We hebben haar uiteindelijk op eigen initiatief laten testen. Uit deze test kwam naar voren dat ze dyslectisch is, maar ook dat haar IQ en EQ zeer hoog zijn. Pas toen ze zelf op papier de uitkomsten van deze test zag kon ze geloven wat wij haar al jaren vertelden, dat ze gewoon een slimme meid is. Nu zit ze al een aantal jaren op het voortgezet onderwijs, haar cijfers zijn relatief laag voor talen en hoog voor de andere vakken. Zij is een totaal ander kind geworden dat voor haar mening durft te staan en haar eigen koers vaart, nu ze weet dat ze niet dom is. Nog steeds vindt zij het zeer moeilijk te verkroppen dat zij ondanks keihard leren zeer slecht scoort voor bijvoorbeeld frans. De school is bereidwillig maar niet erg vooruitstrevend als het gaat om begeleiding. Gelukkig heeft mijn dochter thuis ondersteuning maar nog steeds is het zo dat ze onder haar niveau opereert door een slechte start op de basisschool en onvoldoende begeleiding in het voortgezet onderwijs. Scholen zijn voor het overgrote deel niet gericht op het aanspreken van de 100 talenten van de kinderen. Leraren zijn nauwelijks te vinden en het is knokken om alles voor elkaar te krijgen. Ik heb niets tegen de 100 talenten onderzoeken die vanuit de bibliotheekbranche plaatsvinden. Het is van groot belang dat dit onderzocht wordt en dat er nieuwe methodiek ontwikkeld wordt. Het concept van 100 talenten zou ik dolgraag meer terugzien in onze maatschappij en in het onderwijs. Echter het moeilijk kunnen lezen speelt keihard op scholen, bij ouders en leerkrachten en vraagt om een praktische aanpak die verlichting biedt. Grote groepen kinderen zijn nog steeds belemmerd in hun algemene ontwikkeling doordat lezen een obstakel vormt. Bij uitstek een taak voor de bibliotheek om hier zwaar op in te zetten, met de nadruk op dat lezen leuk is. Ik ga niet Conny Reingoudt’s verhaal over doen, zij heeft alles uitstekend verwoord. MLP en 100 talenten zijn in mijn visie onvergelijkbare grootheden met hun eigen bestaansrecht. Echter waar het voor veel basisbibliotheken in deze fase van hun ontwikkeling nog veel te ver voert om aan de slag te gaan met 100 talenten, is het vaak wel mogelijk om in te zetten op de ondersteuning van de moeilijke lezer, en ook dat is hier en daar nog niet helemaal voldoende uit de verf gekomen om allerlei redenen. Aan het ‘front’ waar gekampt wordt met onderbezetting, te kleine backoffices, onvoldoende deskundigheid en tijdgebrek werken dingen nu eenmaal vaak anders dan aan de onderzoekskant van de branche. Aan die kant zet ik graag nog even de schouders er onder, samen met al die zeer betrokken collega’s die elke dag merken hoe hoog de nood is bij dyslectische kids en hun omgeving. En daarbij volgen we de ontwikkeling van de 100 talenten graag op de voet om daaruit mee te nemen wat we onmiddellijk kunnen toepassen.

[monique verweijmeren]

dank je Marina, dat heb je goed opgevat. Goede initiatieven en goede mensen moeten op waarde geschat worden. Verschillende invalshoeken of uitgangspunten hebben soms een remmende werking terwijl dat niet nodig is.

[Marina Noordegraaf]

mooi om te lezen hoe je de kloof tussen theorie en praktijk overbrugt (of in ieder poogt te overbruggen) met betrokkenheid en ... liefde