Biebinnovatie

[astrid kraal]

op alle fronten roepen we dat het nodig : de bibliotheekbranche moet focussen op innovatie...maar wat houdt ons tegen?  Ik denk dat we inmiddels allemaal de noodzaak zien, voldoende duidelijk hebben dat het echt 5 voor 12 is en genoeg waarschuwingen hebebn gehad. Ook zijn er al heel veel onderzoeken gedaan..en hebben we ongeveer alle informatie die we nodig hebeben voor handen....en toch komen we niet tot actie...of in elk geval te weinig tot actie

Welingelichte kringen belicht op heel eenvoudige wijze 6 manieren waarop innovatie de kop ingedrukt wordt..   http://www.welingelichtekringen.nl/16643-zes-manieren-om-innovaties...

 

Ben benieuwd..herkennen mijn collega's in het land dit? wat speelt er?

[Rob Lindhout]

We maken innovatie veel belangrijker dan het is. We zoeken vernieuwing buiten onszelf terwijl werkelijke vernieuwing alleen in onszelf kan plaatsvinden...
Misschien kun je beter stoppen met perse willen innoveren en gaan kijken waar je klanten behoefte aan hebben. Om dit vervolgens te combineren met jullie expertise in het algemeen en de kwaliteiten van je medewerkers. Zo kom je tot een aanbod waar de klant behoefte enthousiast van wordt. En of dat innovatief is doet er dan niet toe.
Volgens mij doen veel bibiotheken dat al heel aardig. Het probleem is dat er steeds minder geld ter beschikking komt. De mogelijke innovatie zit dan wat mij betreft in het loslaten van de zelfstandigheid en samen te gaan werken of beter samen te gaan met andere culturele, educatieve, sociale en commerciele organisaties.
Als we de verzuiling durven te stoppen kunnen we gelden slimmer en effectiever inzetten en een ieders idealen blijven waarmaken!

[marlies de vet]

Mijn bijdrage aan deze discussie is te lezen op mijn blog: creative people must be stopped.

[Pieter Offermans]

Marcel Möring schreef deze week een artikel in de Groene Amsterdammer met als ondertitel 'de verwarring van het bibliotheekwezen'. En hoewel ik het zeker niet op alle punten met hem eens ben, heeft hij wel gelijk als hij stelt dat we een aantal zaken niet helder. Wat zal meespelen bij het langzame tempo van innovatie in onze sector is dat we vaak geen goed begrip hebben van wat 'innovatie' nu eigenlijk is.

Een voorbeeld uit de tijd dat ik kwartiermaker was voor de LibrarySchool. Tijdens een sessie stapte een mevrouw geërgerd op me af. De opleiding die we aan het opzetten waren, was volgens haar niet innovatief genoeg. Toen ik vroeg waar het volgens haar aan schortte, zei ze: 'Ik had meer iets met computers verwacht!'

En is 't niet ook een beetje zo, dat we nog vaak denken dat 'innovatie' gelijk staat aan 'iets met computers', oftewel 'als het maar digitaal en met een stekker is'? Ik vind dat een boeiende discussie. Zelf denk ik dat ICT een hulpmiddel kan zijn bij innoveren (en soms ook niet), maar het is nooit een doel op zich. Ik kan genoeg voorbeelden bedenken van innovaties die niet om ICT draaien.

Verder sluit ik me bij Rob Lindhout aan: beschouw 'innovatie' niet als product, want dat is het niet. Het is eerder een mentaliteit.

[marlies de vet]

Ben het met jou en Rob eens dat 'innovatie' geen product en niet alleen technologie is, al moet er op het gebied van onze digitale bibliotheek nog veel gebeuren om datgene te kunnen leveren waaraan onze klanten op internet gewend zijn ("Let op: alleen in te zien in de bibliotheek" als voorbeeld). Natuurlijk zijn daar allerlei redenen voor aan te voeren maar... maalt een klant daar om?
De uitdaging voor ons is volgens mij: "Kunnen wij de behoeften van klanten vertalen?"

Wat mij betreft is 'innovatie' vooral sociale innovatie: niet voor, maar mét de klant! Dan kunnen we in ieder geval de obstakels 4 en 5, uit het artikel dat Astrid hierboven aanhaalt, tackelen:

4. De markt

Innovaties mislukken als een bedrijf er niet in slaagt om met een innovatie te komen die klanten bereid zijn te omarmen. Als er geen consumenten zijn die het nut en het belang van je idee inzien, was je idee wel creatief maar niet innovatief genoeg.

5. De maatschappij

Innovaties hebben weinig kans van slagen als een samenleving de waarden en idealen niet onderschrijft.

 

[Rob Lindhout]

Ik ben het met je eens dat het belangrijk is om je klant te betrekken bij je innovaties. Ik werk al tien jaar niet anders...

Ik denk wel dat de valkuil is dat je klant niet altijd een vooruitziende blik heeft, laat staan een pioniersgeest is. Dat betekent dat je in het contact met je klant vooral ook tussen de regels door moet kijken. Welke behoeften liggen er achter de antwoorden op je vragen? En dat je soms ook dingen moet durven zonder dat er direct draagvlak voor is...

[marlies de vet]

Ha Rob, dat vind ik interessant, dat je al 10 jaar klanten betrekt bij je innovaties, te meer omdat jouw klanten bibliotheken zijn;-)

Natuurlijk heeft niet iedere klant een pioniersgeest. Dat hoeft volgens mij ook helemaal niet; er zijn zoveel inspirerende voorbeelden die 'slechts' een vertaalslag naar de bibliotheek behoeven. Maar... betrekken wij op dit moment klanten bij onze innovaties? Weten wij wat zij van de bibliotheek anno 2011 verwachten? En sluit onze dienstverlening daar (nog) op aan? Bekijk dit filmpje 'ns: What digital natives want from their library.

Waar het in deze discussie vooral om gaat is "Hoe innovation-minded zijn wijzelf?" (De vraag van Astrid onstaat niet uit het niets.) En durven wij - zoals veel bedrijven/organisaties al doen - samen met onze klanten onze dienstverlening te vernieuwen? Of werpen we allerlei Ja, maar... 's op als (social) innovation killers? (zie ook 't filmpje op mijn blog)

@Astrid: volgens mij heb je weer food for thought. Ben benieuwd naar je reactie...

[Rob Lindhout]

Hoi Marlies,

Bij bijna elke klant waar ik voor werk betrek ik directies en medewerkers in het proces naar huisvesting / inrichting. Zo ontstaat betrokkenheid! En ieder individu heeft iets te brengen in zo'n proces. Juist ook de zogenaamde negatievelingen. Zij hebben veelal terechte kritiek die niet meer gehoord wordt door de manier waarop ze die kritiek uiten...

[marlies de vet]

Dat is wat ik nog miste: door samen met je klanten te innoveren creëer je betrokkenheid! Waarom doen we dat dan niet?

Of doen we dat wel?

Kent iemand inspirerende voorbeelden in de bibliotheekwereld?

[Johan Stapel]

Goede discussie is dit. Innoveren, iedereen heeft daar kennelijk een eigen beeld bij. Mijn beeld van innovatie is dat je nieuwe activiteiten ontplooit waar je klant blij van wordt. Dat hoeft niet per sé 'iets met computers' te zijn. Sommige innovaties liggen erg voor de hand en zijn weinig meer dan het antwoord oo een simpele vraag van een klant. Marlies, je vroeg om inspirerende voorbeelden. Voor mij zijn Boekenliefde en Whichbook mooie voorbeelden van innovatie in de bibliotheekwereld. Ik heb Kees en Rachel uitgenodigd hun verhaal te komen vertellen op de b2d, zodat anderen zich hier ook door kunnen laten inspireren.

http://www.siob.nl/b2d/programma/parallelsessies/item27

[astrid kraal]

Nee, het gaat me zeer niet om innoveren om te innoveren...en ik ken de valkuil van..als het digitaal is zal het wel innovatief zijn..
Maar ik ken ook de valkuil...dat doen we toch al lang...
En dan blijft de vraag...waarom lukt het dan toch niet om duidelijk te maken dat we niet meer die uitleenfabriek zijn van 20 jaar geleden, waarom kost het nog steeds moeite om de plaatselijke politiek te laten zien dat bibliotheken iets opleveren en niet alleen een kostenpost zijn...waarom lukt het ons zo slecht om te laten zien welke toegevoegde waarde we hebben en dat ook hard te maken...
Maar misschien maak ik het nu wel erg ingewikkeld...

[Johan Stapel]

Het is misschien wel het algemene menselijk drama: de mens weet pas wat hij mist, weet pas wat iets waard is, als hij het kwijt is... Ik hoop daarom heel erg dat het onderzoek van SIOB naar de maatschappelijke waarde van de bibliotheek handvatten biedt de waarde van de bibliotheek op tijd aan te tonen. Ondertussen moeten we ons niet laten ontmoedigen en doorgaan die dingen te doen waar we in geloven en waarvan we merken dat we er door gewaardeerd worden.

[Rob Lindhout]

Ik kan me de frustratie goed voorstellen. Het is bepaald makkelijk om afhankelijk te zijn van de overheid. Iemand legde me laatst uit dat mensen uit de politiek al veel last hebben van dubbele persoonlijkheden: als bestuurder volgen ze hun idealen en lijk je een betrouwbare partner te hebben. Maar als de verkiezingen naderen worden ook bestuurders poitica en dan gaat het plotseling om gekozen worden! Daarmee blijft de politiek onbetrouwbaar, hoe goed bedoeld soms ook...

Dit is ook precies de reden dat ik vind dat je moet proberen om los te komen van die overheid. Een bibliotheek heeft als expertise veel te bieden! Zoek de samenwerking, stap uit de verzuiling, verenig je. En zoek inkomsten vanuit wooncorporaties, scholen, sponsoring, crowdsourcing, et cetera. Ik realiseer me daarbij dat ik het over een langdurig proces heb.